• slide
  • slide
  • slide

Jak powstaja gwiazdy

Hipotezy Lemąixre'a i Milne'a, omawiając powstanie gwiazd i galaktyk, powołują się na ów szczególny okres młodości wszechświata. Wszystkie ciała niebieskie powstały w tym okresie; obecnie we wszechświecie nie rodzi się już nic nowego. Wszechświat wszedł w stadium powolnej i nieodwracalnej agonii. Jeśli odrzucimy te hipotezy, to problem okazuje się trudny do rozwiązania. Gwiazda w okresie formowania nie jest, zapewne, dostępna naszym obserwacjom: zobaczymy ją dopiero wtedy, gdy zacznie promieniować. Jest to już wówczas gotowa gwiazda. Dalsze jej losy są wyznaczone przebiegiem przemiany wodorowo-helowej. Poszczególne stadia rozwoju gwiazd znamy już do pewnego stopnia. Czy obecnie powstają jeszcze gwiazdy? Tworzywem, z którego mogą się formować, jest rozrzedzony gaz i pył międzygwiezdny. Gęstość tego ośrodka jest bardzo mała: na 1 cm3 przestrzeni międzygwiezdnej przypada przeciętnie zaledwie 3—4 atomy. Gdyby wszystkie gwiazdy nagle „wyparowały", gęstość ta wzrosłaby mniej więcej dwukrotnie. Materia we wszechświecie jest niesłychanie rozrzedzona, w warunkach laboratoryjnych nie potrafimy odtworzyć tak doskonałej próżni. Atomy materii międzygwiezdnej znajdują się w nieustannym ruchu. Na ogół biorąc w pewnym, dostatecznie dużym obszarze ich ilość jest stała: na miejsce „uciekających" przychodzą inne. Może się jednak zdarzyć, że w jakimś obszarze nastąpi przypadkowe zagęszczenie materii, w innym obszarze zaś gaz może być bardziej rozrzedzony.

Badanie ciał niebieskich.
Astronomią nazywamy jedną z wielu nauk przyrodniczych, która przede wszystkim zajmuje się badaniem ciał niebieskich. Jednym słowem, przedmiotem jej badań będzie niewątpliwie badanie Wszechświata, który wciąż kryje w sobie wiele tajemnic. U jej podstaw leży analiza powstania samego Wszechświata, ale w równej mierze badaniom podlegają również wszelkie zjawiska, które zachodzą poza ziemią i mają podłoże pozaplanetarne. Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że astronomia jest jedną z tych dziedzin nauki, które są najstarsze. Prze setki lat naukowcy wykorzystywali ją do badania tego, co widzimy na niebie. Dzieje się tak po dzień dzisiejszy, choć już w znacznie szerszym stopniu. Astronomowie badając Układ Słoneczny zaczęli odkrywać poszczególne planety. Udało się również ustalić, w jakiej odległości od Ziemi się one znajdują, jak również ustalić krótką ich charakterystykę. Wiadomo także, że sam Układ Słoneczny powstał około sześciu miliardów lat temu w wyniku wielkiego wybuchu. Słońce, które wciąż znajduje się pod stałą obserwacją dostarcza informacji o promieniowaniu, jak również oddziaływaniu tego promieniowania na poszczególne planety. Kolejnym obiektem badań astronomicznych są wszelkiego rodzaju galaktyki, które są niczym innym jak skupiskami gwiazd. Już teraz wiadomo, że te skupiska powstają na skutek działania sił grawitacji. Dzięki dokładnym analizom astronomicznym prowadzonym przez setki lat wiemy, że na skutek działania silnej grawitacji powstają również tak zwane czarne dziury.