• slide
  • slide
  • slide

Warunki we wszechswiecie

We wszechświecie panuje ogromne zróżnicowanie temperatur. Obok gwiazd, rozpalonych do temperatury milionów stopni, unosi się pył kosmiczny o temperaturze niewiele wyższej od absolutnego zera. Bez wątpienia każda gwiazda wysyła w przestrzeń ogromne ilości promieniowania, nieporównanie większe od ilości promieniowania innych gwiazd, które na nią pada. Jeżeli do naczynia z wodą wrzucimy kawałek rozżarzonego żelaza, to po krótkim czasie żelazo ostygnie, nastąpi wyrównanie się temperatur. Nie zdarza się nigdy, aby temperatury samorzutnie się zróżnicowały, aby nasz kawałek żelaza odebrał ciepło oddane wodzie. Proces wyrównywania się temperatur jest nieodwracalny. Dlaczego wyrównanie się temperatur nie nastąpiło jeszcze we wszechświecie? Otóż wszystko wydaje się zmierzać ku temu: gwiazdy stopniowo oddają swoją energię otaczającej je przestrzeni. A zapasy energii gwiazd nie są, jak wiemy, niewyczerpalne. Z chwilą wyrównania się temperatur ustaną we wszechświecie wszelkie przemiany. Wystygłe gwiazdy będą jeszcze jakiś czas krążyć w przestrzeni, ale żadna nowa gwiazda już nigdy nie rozbłyśnie. Rozumowanie to jest bardzo uproszczone i stoi w wyraźnej sprzeczności ź niektórymi hipotezami kosmogonii, na przykład z tą, która mówi o powstawaniu nowych gwiazd i galaktyk z gazu i pyłu kosmicznego. Opiera się ono na pewnym ogólnym prawie przyrody — na drugiej zasadzie termodynamiki. Zanim wyjaśnimy źródła tej sprzeczności, musimy poświęcić nieco uwagi zasadom termodynamiki.

Badanie ciał niebieskich.
Astronomią nazywamy jedną z wielu nauk przyrodniczych, która przede wszystkim zajmuje się badaniem ciał niebieskich. Jednym słowem, przedmiotem jej badań będzie niewątpliwie badanie Wszechświata, który wciąż kryje w sobie wiele tajemnic. U jej podstaw leży analiza powstania samego Wszechświata, ale w równej mierze badaniom podlegają również wszelkie zjawiska, które zachodzą poza ziemią i mają podłoże pozaplanetarne. Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że astronomia jest jedną z tych dziedzin nauki, które są najstarsze. Prze setki lat naukowcy wykorzystywali ją do badania tego, co widzimy na niebie. Dzieje się tak po dzień dzisiejszy, choć już w znacznie szerszym stopniu. Astronomowie badając Układ Słoneczny zaczęli odkrywać poszczególne planety. Udało się również ustalić, w jakiej odległości od Ziemi się one znajdują, jak również ustalić krótką ich charakterystykę. Wiadomo także, że sam Układ Słoneczny powstał około sześciu miliardów lat temu w wyniku wielkiego wybuchu. Słońce, które wciąż znajduje się pod stałą obserwacją dostarcza informacji o promieniowaniu, jak również oddziaływaniu tego promieniowania na poszczególne planety. Kolejnym obiektem badań astronomicznych są wszelkiego rodzaju galaktyki, które są niczym innym jak skupiskami gwiazd. Już teraz wiadomo, że te skupiska powstają na skutek działania sił grawitacji. Dzięki dokładnym analizom astronomicznym prowadzonym przez setki lat wiemy, że na skutek działania silnej grawitacji powstają również tak zwane czarne dziury.